Table of Contents  |  Headwords: Alphabetical - Frequency  |  Wordforms: Alphabetical - Frequency  |  About
Headwords Alphabetical [ <<  >> ]
համեստանալ   1
համոզակեր   1
համոզել   5
համօրէն   3
հայ (ազգ)   225
հայ (ազգ)/խոյ (զէնք)   56
հայել   20
հայերէն   3
հայեցուած   8
Wordform

հայոց
218 occurrence(s)


noun.gen.dat.abl.pl.
Eng: Armenian
Wordforms Alphabetical [ <<  >> ]
Հայկեանն   1
Հայկին   2
հայհոյեաց   1
հայհոյութեանցն   2
հայոց   218
հայս   51
հայսն   1
հայր   14
հայրաբար   1


Khor1    1:0|ԳԻՐՔԱՌԱՋԻՆ ԾՆՆԴԱԲԱՆՈՒԹԻՒՆ ՀԱՅՈՑ ՄԵԾԱՑ
Khor1    1:6|եղեն հարուստք եւ իշխանք աշխարհիս Հայոց, ոչ ընդ ձեռամբ անկելոց իւրեանց
Khor1    8:3|իւր զՎաղարշակ ի վերայ աշխարհիս Հայոց, պատեհ համարեալ այսպէս իմն անշարժ
Khor1    8:5|տիրեալ իցեն ի վերայ աշխարհիս Հայոց մինչեւ ցնա. զքաջա՞ց արդեաւք եթէ
Khor1    9:1|Թուղթ Վաղարշակայ արքայի Հայոց առ Մեծն Արշակ արքայ Պարսից
Khor1    9:2|որ ի քէն կարգեալ արքայ Հայոց. Ողջ լեր ամենայն յաղթութեամբ
Khor1    9:4|քան զիս իցեն տիրեալ աշխարհիս Հայոց, եւ ուստի՛ նախարարութիւնքս որ աստ
Khor1    11:25|աղագաւ եւ գաւառն այժմ անուանի Հայոց ձոր
Khor1    12:29|որ առաջին ի Պարթեւաց արքայ Հայոց, գտեալ արս անուանիս` տեարս աշխարհին
Khor1    12:38|մարտից նահատակութեան, եւ ընդարձակել զսահմանս Հայոց յամենայն կողմանց. յորոյ անուն եւ
Khor1    13:5|նոյն ինքն պատմագիրն, յեզերս սահմանացն Հայոց
Khor1    13:6|քուշանաբար հինիւ սմբակակոխ արարեալ զսահմանս Հայոց` ծառայեցոյց ամս երկուս
Khor1    14:1|եւ առաջին եւ այլոց անուանեալ Հայոց
Khor1    15:5|եւ փութայ երթալ հասանել յերկիրն Հայոց ի վերայ Արայի
Khor1    15:12|Իսկ ի գրգռել միւսանգամ զաւրացն Հայոց ի մարտ պատերազմի ընդ տիկնոջն
Khor1    15:16|համբաւեալ զնմանէ ի վերայ երկրիս Հայոց, եւ հաւանեցուցեալ զամենեսեան` դադարեցուցանէ զխազմն
Khor1    16:23|եւ ի բազում տեղիս յաշխարհին Հայոց արձանս հաստատեալ, նովին գրով յիշատակ
Khor1    20:62|ՀԱՅՈՑ: Արայեան Արայ
Khor1    29:4|լինի ի տալն քում զաւրիորդդ Հայոց մեծաց, զքոյր քո Տիգրանուհի, ինձ
Khor1    30:11|Եւ ժողովէ արքայն Հայոց ի սահմանացն Կապադովկացւոց, եւ որչափ
Khor1    30:11|եւ Աղուանից, եւ զամենայն ընտիրս Հայոց Մեծաց եւ Փոքունց
Khor1    32:15|իւր զՎաղարշակ ի վերայ աշխարհիս Հայոց
Khor1    33:12|Կատարեցան գիրք Առաջին ծննդաբանութեան Հայոց Մեծաց
Khor2    3:1|Թագաւորեցուցանել զՎաղարշակ աշխարհիս Հայոց
Khor2    3:2|թագաւորեցուցանէ զեղբայր իւր զՎաղարշակ աշխարհիս Հայոց, զհիւսիսի եւ զարեւմուտս տալով նմա
Khor2    4:1|Եթէ ո՛րպէս միաբանեալ Վաղարշակայ զքաջս Հայոց ի կարգս զաւրու` խաղայ ի
Khor2    4:2|զաւր բազում յԱտրպատականէ եւ ի Հայոց, որ ի միջոցի աշխարհիս, արս
Khor2    5:3|եւ ջանայր անցանել հասանել յարքայն Հայոց ի մէջ խմբի մեծի եւ
Khor2    9:2|որդի Վաղարշակայ թագաւորէ ի վերայ Հայոց ամս երեքտասան. նախանձաւոր եւ հետեւող
Khor2    11:2|Արտաշէս թագաւորէ Հայոց փոխանակ Արշակայ հաւր իւրոյ ի
Khor2    11:3|Պարսից, որպէս զՏիգրան որդի իւր` Հայոց
Khor2    12:1|առնել զԿրիւսոս, եւ աւարել ընձեռել Հայոց զպատկերս կռոց
Khor2    13:5|եղեալ քան զառաջնոյն Արտաշիսի թագաւորի Հայոց
Khor2    14:3|Եւ ժողովեալ զզաւրս Հայոց` ընդդէմ երթայ զաւրացն Յունաց, որք
Khor2    14:17|ոմն անուն յեղուզակ խռովէր զերկիրն Հայոց, զլեառն ամուր կալեալ, որ մինչեւ
Khor2    16:2|Իսկ թագաւորն Հայոց Տիգրան զգերութիւնն Հրէից նստուցեալ յԱրմաւիր
Khor2    18:3|կացեալ, չտայ թոյլ զաւրացն Հայոց անցանել ընդ Եփրատ եւ ասպատակել
Khor2    18:7|յայնմ հետէ բարձեալ. լինի իշխանութիւնն Հայոց քաղաքէն յայնմանէ
Khor2    19:4|Ռըշտունեաց նախարարութեանն` սպարապետ կացուցանէ զաւրացն Հայոց եւ Պարսից եւ առաքէ ի
Khor2    19:6|Բարզափրան նահապետ Ռըշտունեաց եւ սպարապետ Հայոց եւ Պարսից` խոստանայ հինգ հարիւր
Khor2    19:8|ոմն, որ էր տակառապետ արքային Հայոց, յազգէն Գնունեաց, առաքէ յԵրուսաղէմ հանդերձ
Khor2    19:16|հրաման տուեալ Գնէլոյ տակառապետին արքայի Հայոց յԵրուսաղէմ զՀերովդէս որսալ. իսկ Գնէլ
Khor2    19:17|Բայց զաւրքն Հայոց ձեռնտուութեամբ Անտիգոնեանցն յԵրուսաղէմ մտանէին` ոչ
Khor2    20:1|Այլ պատերազմ Հայոց ընդ զաւրս Հռոմայեցւոց, եւ պարտումն
Khor2    20:2|զաւրաւք, ի պատերազմել ընդ զաւրս Հայոց եւ քակել զԱնտիգոնոս
Khor2    20:3|հասեալ յԱսորիս, փախստական առնէ զզաւրս Հայոց, եւ զՍիղոն թողեալ ընդդիմակաց Հայոց
Khor2    20:3|Հայոց, եւ զՍիղոն թողեալ ընդդիմակաց Հայոց մերձ ի յԵփրատ, եւ զՊակարոս
Khor2    20:4|Իսկ Հայոց միւսանգամ աւգնականութիւն ի Պարսից գտեալ
Khor2    21:1|իւրովի դիմեալ ի վերայ զաւրացն Հայոց, առնու զՇամշատ
Khor2    22:2|Հայոց թագաւորէ Արտաւազդ որդի Տիգրանայ
Khor2    23:2|ի Տիգրանայ. եւ ոչ միայն Հայոց, այլ բազմաց այլոց թագաւորաց լինէր
Khor2    23:4|ընդ Միջագետս` կոտորէ անհնարին զզաւրս Հայոց, եւ ձերբակալ առնէ զարքայն նոցա
Khor2    24:1|Արշամայ, եւ զառաջինն մասնաւոր հարկիլ Հայոց Հռոմայեցւոց. եւ արձակումն Հիւրկանու, եւ
Khor2    24:2|աւուրց թագաւորութեանն Արշէզի, ժողովեալ զաւրքն Հայոց հրամանաւ նորին թագաւորեցուցին ի վերայ
Khor2    24:5|Այս եղեւ սկիզբն Հայոց մասնաւոր մտանել ընդ հարկաւ Հռոմայեցւոց
Khor2    26:1|Թագաւորութիւն Աբգարու, եւ մտանել բոլորովիմբ Հայոց ընդ հարկաւ Հռոմայեցւոց. եւ պատերազմ
Khor2    26:4|հարկին Հռոմայեցւոց բոլորովիմբ ամենայն կողմանքն Հայոց
Khor2    26:8|կայսերական պատկերն կանգնել ի մեհեանս Հայոց. զոր չառեալ յանձն Աբգարու
Khor2    27:4|շինէ քաղաք զտեղի պահպանութեան գնդին Հայոց, ուր յառաջագոյն զգուշանային Եփրատու ի
Khor2    27:6|սերունդք Արշաւրի թագաւորին են որք Հայոց ազինս հաւատոց եղեն առիթ, եւ
Khor2    29:7|սատակեցան զաւրքն Հերովդի յաւգնականութենէ քաջացն Հայոց, որպէս յաստուածային իմն տեսչութենէ, վրէժս
Khor2    33:16|Աբգար արքայ Հայոց, տեառն իմում Տիբերի կայսեր Հռոմայեցւոց
Khor2    33:25|Տիբերիոս կայսր Հռոմայեցւոց, Աբգարու թագաւորի Հայոց խնդալ
Khor2    33:33|Աբգար արքայ Հայոց, տեառն իմում Տիբերի կայսեր Հռոմայեցւոց
Khor2    33:41|Աբգար արքայ Հայոց, որդւոյ իմում Ներսեհի խնդալ
Khor2    33:43|եւ վիճակ հասեալ ի կողմանս Հայոց առաքեցաւ
Khor2    33:48|Աբգար արքայ Հայոց, Արտաշիսի եղբաւր իմում Պարսից արքայի
Khor2    34:2|Յետ մահուանն Աբգարու բաժանի թագաւորութիւնն Հայոց յերկուս. քանզի Անանուն որդի նորա
Khor2    34:3|եւ թողուլ զհաւատսն յերկիւղէ նախարարացն Հայոց, եւ կատարումն առաքելոյն եւ որք
Khor2    34:12|Բայց վիճակեցաւ Հայոց եւ Բարթուղիմէոս առաքեալ, որ եւ
Khor2    37:8|գտանի երեւելի, մինչեւ ամենայն նախարարացն Հայոց առաջին լինել. եւ խոնարհութեամբ եւ
Khor2    38:10|Եւ յայնմ հետէ բարձաւ իշխանութիւնն Հայոց ի Միջագետաց. եւ հարկս եւս
Khor2    38:10|հարկս եւս առաւելագոյնս տայր ի Հայոց Երուանդ
Khor2    38:11|զտունս գանձուց հարկացն ժողովելոց ի Հայոց, ի Միջագետաց եւ յԱսորեստանեայց
Khor2    44:3|փութանակի, կուտել առ ինքն զզաւրս Հայոց, զՎրաց եւ զկողմանցն Կեսարու, այլ
Khor2    45:4|Զայն իբրեւ լուան այլ նախարարքն Հայոց` լուծանէին լքանէին եւ զատչել յԵրուանդայ
Khor2    46:9|Իսկ նախարարքն Հայոց, որ յաջ եւ յահեակ թեւսն
Khor2    47:2|թագաւորեցուցանէ ի վերայ ամենայն երկրիս Հայոց ի քսան եւ իններորդի ամի
Khor2    47:5|հաւատայ ի նա զամենայն զաւրս Հայոց, եւ զբոլոր աշխարհիս զգործակալս եւ
Khor2    48:9|եւ սպայ ծանր ի սահմանս Հայոց, զորս մաղթեալ Արտաշիսի եւ կրկին
Khor2    48:10|եւ Պարսից մատեանքն վկայեն եւ Հայոց երգք վիպասանաց
Khor2    50:5|Ալանաց արքային ձերբակալ արարեալ զաւրացն Հայոց ածեն առ Արտաշէս` զխաղաղութիւն խնդրէր
Khor2    50:5|Ալանաց ասպատակաւ հինից ելցեն յաշխարհս Հայոց
Khor2    53:4|նոցա Արտաշէս զՍմբատ ամենայն զաւրաւքն Հայոց, ինքն արքայ յուղարկ երթալով աւուրս
Khor2    53:8|իւրովք կամաւք թողլով զիշխանութիւն զաւրացն Հայոց, ընդ որ խանդայրն Արտաւազդ
Khor2    54:8|Ընդ որ առաւել հպարտացեալ զաւրացն Հայոց եւ Պարսից` ասպատակ եւս ի
Khor2    55:3|ի նմանէ գտեալ, դառնայ յաշխարհս Հայոց
Khor2    55:5|վտարանդիս ոչ արասցես, եւ զզաւրսն Հայոց Զարեհի ոչ հաւատասցես, հարկքն անաշխատ
Khor2    56:2|ագարակաց որոշել. քանզի բազմամարդացոյց զաշխարհս Հայոց, եկամուտս բազումս ածելով ազգս, եւ
Khor2    56:5|ոչ գտանել երկիր անգործ յաշխարհիս Հայոց, ո՛չ լեռնային եւ ոչ դաշտային
Khor2    58:2|յազգ եւ ի նախարարութիւն աշխարհիս Հայոց, որպէս հարազատք թագուհւոյն մեծի. եւ
Khor2    62:2|Թագաւորէ Հայոց Տիրան որդի Արտաշիսի յերրորդ ամի
Khor2    64:2|եղբայր իւր Տիգրան վերջին, թագաւորեալ Հայոց ի քսաներորդի եւ ի չորրորդի
Khor2    65:11|զորս թէպէտ եւ վանեալ քաջացն Հայոց` փախստականս առնէին, սակայն Վաղարշ մեռանի
Khor2    65:13|Եւ նոյն հետայն միաբանեալ զզաւրս Հայոց, անցանէ ընդ լեառնն մեծ, վրէժս
Khor2    66:6|մեհենիցն պաշտամանց` վերջին Տիգրանայ արքայի Հայոց պատուեալ զգերեզման եղբաւրն իւրոյ Մաժանայ
Khor2    68:4|զՎաղարշակ զեղբայր իւր թագաւոր կացոյց Հայոց, երկրորդ իւր առնելով
Khor2    68:7|Արշական, յերեքտասաներորդի ամի Վաղարշակայ թագաւորին Հայոց` ամս երեսուն. ապա Արշանակ` ամս
Khor2    71:4|իբրեւ լուաւ զաղմուկ շփոթին թագաւորն Հայոց Խոսրով, դիմեաց յաւգնականութիւն Արտաւանայ, եթէ
Khor2    73:4|ոչ թուլագոյնս ինչ խնդրեաց թագաւորն Հայոց Խոսրով
Khor2    76:2|սուսերահարն լինելոյ Խոսրովու, միաբանեալ նախարարք Հայոց` ածեն իւրեանց յաւգնականութիւն զզաւրս Յունաց
Khor2    76:6|Յորմէ գաղթեալ նախարարքն Հայոց, հանդերձ ազգաւն Արշակունեաց ի Յոյնս
Khor2    77:4|Իսկ Արտաշրի գեղեցկապէս յարդարեալ զաշխարհս Հայոց` ի կարգ առաջին հաստատէր
Khor2    78:2|էր, թէ ոմն ի նախարարացն Հայոց առեալ զմի յորդւոցն Խոսրովայ, փախուցեալ
Khor2    78:4|Քանզի ի գաղթելն Հայոց յԱրտաշրէ` գաղթին եւ նոքա ընդ
Khor2    79:1|Յաղագս նահատակութեանն Տրդատայ յամս անիշխանութեանն Հայոց
Khor2    82:6|Իսկ Տրդատ ի հազարապետութիւն Հայոց զՕտայն կացուցանէ եւ շնորհակալութեամբ պատուէ
Khor2    82:6|ձեռս տայ նմա զսպարապետութիւն զաւրացն Հայոց
Khor2    84:6|Ասէ ցամենայն նախարարութիւնս տանս Հայոց պարապել գործոյ
Khor2    84:7|Ասէ ցամենայն նախարարութիւնս տանս Հայոց արքայ. «Որ ոք ածցէ առ
Khor2    85:7|յորում մեռաւ եւ սպարապետն ամենայն Հայոց Արտաւազդ Մանդակունի, սակայն Տրդատ անտի
Khor2    91:11|կարգեալ ի վերակացութիւն Չորրորդն կոչեցեալ Հայոց, կշտամբեալ ի նմանէ` սպասեաց դիպող
Khor2    92:33|Բովանդակեցան Գիրք Երկրորդ, յառաջադիմութեան Հայոց մեծաց
Khor3    2:3|Արիստակեայ. սգացեալ ի վերայ աշխարհիս Հայոց, որք յանիշխանութեան մնացեալք` յարեան ազգ
Khor3    3:9|աւտար ազգաց խորհէր տիրել բոլորումս Հայոց
Khor3    4:1|Որոշումն Բակուր բդեշխին ի միաբանութենէ Հայոց, եւ խորհուրդ նախարարացն թագաւորեցուցանել զԽոսրով
Khor3    4:3|կամեցաւ լինել. ճեղքեալ ի միաբանութենէ Հայոց` ձեռս ետ յՈրմիզդ արքայ Պարսից
Khor3    4:4|եւ ի միտս եկեալ նախարարացն Հայոց` ժողովեցան առ մեծն Վրթանէս, եւ
Khor3    5:1|Պատճէն թղթոյն Հայոց: «Եպիսկոպոսապետ Վրթանէս եւ որք ընդ
Khor3    5:1|նովաւ եպիսկոպոսունք եւ ամենայն նախարարք Հայոց մեծաց. տեառն մերոյ Կոստանդեայ կայսեր
Khor3    6:2|միագլուխ սպարապետ էր եւ ամենայն Հայոց զաւրավար
Khor3    7:2|Երթեալ Մանաճիհր Հայոց հարաւային գնդաւն եւ Կիլիկեցւոց զաւրաւք
Khor3    9:3|պատերազմաւ արեւելեայ եւ արեւմտեայ զաւրուն Հայոց` հանդերձ զաւրապետաւքն Բագարատաւ ասպետիւ եւ
Khor3    9:6|Յոր ակնակառոյց լեալ քաջացն Հայոց եւ յարձակեալ` ոչ ինչ կարէին
Khor3    10:1|Վախճան Խոսրովու, եւ պատերազմ Հայոց ընդ Պարսս
Khor3    10:4|ժողովեալ մեծին Վրթանիսի զամենայն նախարարս Հայոց, հանդերձ զաւրաւք եւ զաւրապետաւք, յանձն
Khor3    10:5|գնայ առ կայսր, զի թագաւոր Հայոց ի տեղի հաւր իւրոյ կացուսցէ
Khor3    10:6|իւրոյ, որպէս թէ թագաւորեցուցանել զնա Հայոց խորհեցեալ, եւ առաքէ յաշխարհս մեր
Khor3    10:8|անկան ի պատերազմին, սակայն յաղթեալ Հայոց գնդին` փախստական առնեն զզաւրս Պարսից
Khor3    15:1|Եթէ զիա՛րդ Զաւրայի առեալ զզաւրս Հայոց դառնայ ի Յուլիանոսէ, եւ սատակի
Khor3    15:2|որ փոխանակ Մանաճհրի սպարապետ էր Հայոց հարաւային գնդին, եւ Տիրանայ հրամանաւ
Khor3    16:2|Բայց ի Տիրանայ խնդրեն նախարարքն Հայոց այր արժանի` կացուցանել յեպիսկոպոսութիւն փոխանակ
Khor3    17:6|մերում յիշեալ եղբայր սիրելի Տիրան Հայոց արքայ. ողջոյն շատ
Khor3    18:2|զԱրշակ, ակն ածելով ի զաւրացն Հայոց, զի մի՛ խափան ինչ առաջի
Khor3    18:3|փոխանակ Վահանայ Ամատունւոյ սպարապետ կացուցեալ Հայոց արեւելեայ զաւրուն` զհաւատարիմ իւր զՎաղինակ
Khor3    19:6|եւ թագակցաւ Վաղեսիւ կայսերաւ. Արշակայ Հայոց արքայի խնդալ
Khor3    20:2|ամի թագաւորութեանն Արշակայ եկաց եպիսկոպոսապետ Հայոց մեծն Ներսեհ, որդի Աթանագինեայ, որդւոյ
Khor3    21:4|Թէոդոսի զաւրու ծանու ի վերայ Հայոց դիմել
Khor3    21:5|Որոյ հասեալ ի սահմանս Հայոց զարհուրի Արշակ եւ առաքէ ընդ
Khor3    23:6|Արշակ արքայ Հայոց մեծաց, Գնելոյ իմում որդւոյ խնդալ
Khor3    25:4|մեր թագաւոր հանդերձ ամենայն զաւրաւքն Հայոց ընդ իւր լինել
Khor3    27:10|Եւ նախարարացն Հայոց ժողովեալ` դիմեցին ի վերայ արքունական
Khor3    28:3|նա պատասխանեաց. «Ո՜վ քաջքդ ի Հայոց, որք զանձինս արգելեալ փակեցէք ընդ
Khor3    29:15|Արշակ արքայ Հայոց մեծաց եւ ամենայն նախարարք Արամեան
Khor3    35:2|Իբրեւ գիտացին նախարարք Հայոց, այնք, որոց նախ քան զԱրշակ
Khor3    35:5|Մամիկոնէի, ուրացողաց զՔրիստոս, արձակէ յաշխարհս Հայոց. որք եկեալ նստան շուրջ զբերդաւն
Khor3    36:1|չարեացն ի Մեհրուժանայ, եւ թագաւորել Հայոց Պապայ
Khor3    36:7|պատճառաւ, զի ամենեւին մի՛ լիցի Հայոց ընդ Յունաց ծանաւթութիւն եւ հաղորդութիւն
Khor3    36:7|ուսումն. զի յայնժամ գիր դպրութեան Հայոց չեւ եւս էր լեալ
Khor3    36:8|ամենայն, որ հասին ի վերայ Հայոց, եւ զմահն Արշակայ` աղաչեաց զինքնակալն
Khor3    36:10|սոցա միաբանութեամբ ածէ զՊապ յաշխարհս Հայոց
Khor3    36:11|զամբարիշտն Մեհրուժան պետացեալ կալեալ զերկիրս Հայոց. եւ հալածական արարեալ` յինքեանս թափեն
Khor3    37:6|Եւ մանկունք քաջ նախարարացն Հայոց, ինքնակամ նահատակեալք, մտին ի մէջ
Khor3    37:19|առ հասարակ զաւրքն Յունաց եւ Հայոց, դիակամբք թշնամեացն լցին զդաշտն ամենայն
Khor3    37:21|փախստեայսն. որում աճապարեալ հասանէ սպարապետն հայոց Սմբատ, եւ զորս ընդ նմայն
Khor3    37:22|քանզի ի խնդիր էիր թագաւորել Հայոց. եւ ինձ ասպետիս պարտ է
Khor3    40:2|ի քսաներորդ ամին իւրում թագաւորեցոյց Հայոց փոխանակ Պապայ զՎարազդատ ոմն ի
Khor3    40:11|սա դարձուսցէ առ նա զաշխարհս Հայոց
Khor3    40:16|յերկրորդ ամի Վարազդատայ եկաց եպիսկոպոսապետ Հայոց Զաւէն, ի նոյն ազգականութենէ Աղբիանու
Khor3    41:2|Ապա փոխանակ Վարազդատայ թագաւորեցոյց Հայոց Թէոդոս մեծ զերկուս որդիսն Պապայ
Khor3    41:6|յերկրորդ ամին Արշակայ եկաց յեպիսկոպոսապետութիւն Հայոց Ասպուրակէս, ազգական Շահակայ եւ Զաւենայ
Khor3    42:1|Յաղագս բաժանելոյ Հայոց ընդ երկուս ի ձեռն երկուց
Khor3    42:9|Զայս լուեալ Շապհոյ` թագաւորեցոյց Հայոց ի վերայ բաժնի իւրոյ զԽոսրով
Khor3    42:11|քաջ, Շապուհ արքայից արքայ. նախարարաց Հայոց, որոց կալուած իշխանութեան յիմ բաժնին
Khor3    43:1|Յաղագս փոփոխման նախարարացն Հայոց յիւրաքանչիւր ժառանգութեանց ի պաշտաւն երկաքանչիւր
Khor3    43:2|Իբրեւ լուան նախարարքն Հայոց, այնք որք ունէին զիշխանութիւն ի
Khor3    44:3|յեղուզակաբար արշաւանաւք յիշխանութիւն երկոցունց թագաւորացն Հայոց խռովէին զաշխարհս եւ անհանգիստ պահէին
Khor3    44:4|փախստական արար ի կողմանս Չորրորդ Հայոց
Khor3    44:5|ոմանս, որ ի կողմանս Չորրորդ Հայոց էին, ի սահմանս Ասորւոց, դիմեցին
Khor3    46:9|հիւծմամբ եւ մեռանի, թագաւորեալ ամենայն Հայոց ամս հինգ, եւ կիսոցն Հայոց
Khor3    46:9|Հայոց ամս հինգ, եւ կիսոցն Հայոց ամս երկուս եւ կէս
Khor3    47:2|ի վերջ հասեալ է թագաւորութիւնն Հայոց, եւ զխռովութիւնն նիւթ իւրոյ համբերութեանն
Khor3    47:8|ի մտի հնարել գտանել նշանագիրս Հայոց լեզուիս. եւ արկեալ զանձն ի
Khor3    48:2|Տեսեալ նախարարացն Հայոց, եթէ ոչ կացուցին Յոյնք ի
Khor3    48:5|Ստրատելատ Գազաւոն եւ ամենայն նախարարք Հայոց մասինն Յունաց. տեառն մերում Խոսրովայ
Khor3    48:13|Քաջ արանց Խոսրով Հայոց արքայ. ստրատելատիդ Գազաւոնի եւ ամենայն
Khor3    49:1|Միապետել Հայոց Խոսրովայ, եւ ունել զաթոռ եպիսկոպոսապետութեանն
Khor3    49:2|Իբրեւ տիրեաց Խոսրով ամենայն նախարարացն Հայոց, որում ցանկայրն` յղէ առ Արկադ
Khor3    49:3|կասկածեալ Արկադեայ ի միաբանութենէ նախարարացն Հայոց, թէ միաբանութեամբ հանիցեն ի նմանէ
Khor3    49:7|եկեալ Մեսրոպ յաղագս խնդրոյ նշանագրաց Հայոց` եգիտ զնա առաւել եւս փափագող
Khor3    51:3|Եւ ի մեռանել քաջ սպարապետին Հայոց Սահակայ ասպետի` ի տեղի նորա
Khor3    51:9|կարգեսցին ունել զհինգերորդ գահ նախարարացն Հայոց, եւ ի դիւանի իւրում գրել
Khor3    51:12|Համազասպայ, եւ որում ցանկայրն` զսպարապետութիւնն Հայոց, հրովարտակ առ Վռամշապուհ մեր թագաւոր
Khor3    51:14|արքայ. առ եղբայր Վռամշապուհ թագաւոր Հայոց. ողջոյն շատ
Khor3    51:21|զնոյն բարեկամութիւն կալաւ ընդ աշխարհիս Հայոց եւ ընդ թագաւորին մերում Վռամշապհոյ
Khor3    52:6|զամենայն եպիսկոպոսունս, հոգալ զգիւտ դպրութեան Հայոց, զոր զգացուցին արքային. եւ նա
Khor3    54:1|Յաղագս դպրութեան Հայոց, Վրաց եւ Աղուանից
Khor3    54:9|գիրք. դարձեալ ի բաժանել զաշխարհս Հայոց` չտային պարսիկ վերակացուքն յոյն
Khor3    55:1|Կրկին թագաւորելն Հայոց Խոսրովայ, եւ յետ նորա Շապհոյ
Khor3    55:6|այլ զՇապուհ զորդի իւր թագաւորեցուցեալ Հայոց, հնարս դառնութեան խորհելով, իբր թէ
Khor3    55:7|ոք ի միաբանութիւն հաւաքեաց զգունդս Հայոց
Khor3    56:1|Որ ինչ զկնի գնալոյն ի Հայոց Շապհոյ, եւ անիշխանութեանն յետ նորա
Khor3    56:2|Զքառեամ անարգաբար թագաւորեալ Հայոց Շապհոյ` հասանէ նմա համբաւ հիւանդութեան
Khor3    56:2|տեղակալին հրամայելով զաւրագլխի` ունել զմեծամեծս Հայոց եւ տանել ի Պարսս
Khor3    56:5|Ճիճրակացւոյ զաւրագլուխ եղելոյ ժողովեալ նախարարացն Հայոց հանդերձ զաւրաւք իւրեանց` տան ընդ
Khor3    57:4|տեառն իմում Աւգոստոս Թէոդոսի Սահակ Հայոց եպիսկոպոս, ի Տէր խնդալ
Khor3    57:11|Սահակ եպիսկոպոս Հայոց. վարդապետ մեր Ատտիկոս եպիսկոպոս աշխարհամուտ
Khor3    57:16|Սահակ եպիսկոպոս Հայոց. քաջի զաւրավարի Անատոլեայ խնդալ
Khor3    57:25|կայսր Հռոմայեցւոց. մեծի Սահակայ եպիսկոպոսի Հայոց խնդալ
Khor3    57:29|Եւ հրամայեցաք քաղաք շինել յաշխարհիդ Հայոց` յապաւինութիւն ձեզ եւ մերոց զաւրացդ
Khor3    57:34|սիրելւոյ եւ աթոռակցի` Սահակայ եպիսկոպոսի Հայոց, ի Տէր խնդալ
Khor3    58:5|Պարսից Վռամայ, եթէ առանց նախարարացն Հայոց ոչ մարթի ունել զաշխարհս` հաշտութիւն
Khor3    58:9|փոխեալ զանունն, Արտաշիր կոչելով` զաշխարհս հայոց ի նա հաւատայ առանց պարսիկ
Khor3    61:5|եւ զաշակերտին Թէոդորի` գնացին յաշխարհն Հայոց
Khor3    63:1|Յաղագս չար միաբանութեանն Հայոց ի խորհուրդ կորստեան անձանց
Khor3    63:2|Բայց թագաւորն Հայոց Արտաշիր անհուն սկսաւ ողողանել յանառակ
Khor3    64:1|Յաղագս բառնալոյ թագաւորութեանն Հայոց ինքեանց կամաւ, եւ անարգելոյ աթոռոյ
Khor3    64:2|Վռամայ կոչեցեալ ի դուռն զթագաւորն Հայոց զԱրտաշիր եւ զմեծն Սահակ, եւ
Khor3    64:4|քո զՎարդան կարգեսցէ ի վերայ Հայոց զուգահաւասար թագաւորին եւ համապատիւ
Khor3    64:8|տալ փոխանակ նորա յաթոռ եպիսկոպոսապետութեանն Հայոց զՍուրմակն զայն
Khor3    65:2|Որպէս ասացաք` յերկուս բաժանեալ նախարարքն Հայոց` յերկաքանչիւրոցն առաքեցին խնդրել աթոռակալ յարքայէն
Khor3    65:6|լինել պատճառ կորստեան ի մէնջ Հայոց աշխարհին, փոխել զբարերարութիւնն մեր ի
Khor3    65:9|զերկուսս զայս միայն. զգահ նախարարացն Հայոց, որպէս կարգեալ յԱրտաշրէ վարեցան մինչեւ
Khor3    67:5|յերրորդ ամէ վերջնոյ Խոսրովայ արքայի Հայոց մինչեւ ցսկիզբն ամին երկրորդի Յազկերտի
Khor3    67:17|էր հաւատացեալ Պարսից զհազարապետութիւն աշխարհիս Հայոց. որոյ բարձեալ` տարաւ զնա արժանի
Khor3    68:1|Ողբք վասն բառնալոյ թագաւորութեանն Հայոց յազգէն Արշակունեաց, եւ եպիսկոպոսապետութեանն յազգէ
Khor3    68:2|Ողբամ զքեզ, Հայոց աշխարհ, ողբամ զքեզ, հանուրց հիւսիսականաց
Khor3    68:45|ԳԻՐՔ ԵՐՐՈՐԴ, ՅԱՆԿ ԵԼԱՆԵԼՈՅ ՊԱՏՄՈՒԹԵԱՆ ՀԱՅՈՑ ՄԵԾԱՑ


Copyright (C) 2008-2022