Գրք. 2Kings, Գլ. 12   [(1895)]Գրք. 2Kings., Գլ. 12   [KJV]


12:1 Եւ առաքեաց Տէր զՆաթան [141]մարգարէ առ Դաւիթ. եւ եմուտ առ նա եւ ասէ ցնա. Արք երկու էին ի քաղաքի միում, մին մեծատուն եւ մեւսն աղքատ:

12:1 And the LORD sent Nathan unto David. And he came unto him, and said unto him, There were two men in one city; the one rich, and the other poor:

12:2 Եւ մեծատանն էին հօտք եւ անդեայք բազում յոյժ:

12:2 The rich [man] had exceeding many flocks and herds:

12:3 եւ աղքատին եւ ոչ ինչ, բայց որոջ մի փոքր զոր ստացեալ եւ ապրեցուցեալ եւ սնուցեալ էր զնա, եւ հաստատեալ էր ընդ նմա եւ ընդ որդիս նորա ի միասին. ի հացէ նորա ուտէր եւ ի բաժակէ նորա ըմպէր եւ ի ծոց նորա ննջէր, եւ էր նորա իբրեւ զդուստր:

12:3 But the poor [man] had nothing, save one little ewe lamb, which he had bought and nourished up: and it grew up together with him, and with his children; it did eat of his own meat, and drank of his own cup, and lay in his bosom, and was unto him as a daughter:

12:4 Եւ եկն անցաւոր առ այրն մեծատուն. եւ խնայեաց առնուլ ի հօտից իւրոց եւ յանդէոց իւրոց առնել հիւրոյն անցաւորի եկելոյ առ նա, եւ էառ զորոջ աղքատին եւ արար առնն եկելոյ առ նա կերակուր:

12:4 And there came a traveller unto the rich man, and he spared to take of his own flock and of his own herd, to dress for the wayfaring man that was come unto him; but took the poor man' s lamb, and dressed it for the man that was come to him:

12:5 Եւ բարկացաւ սրտմտութեամբ Դաւիթ յոյժ առնն, եւ ասէ Դաւիթ ցՆաթան. Կենդանի է Տէր զի որդի մահու է այրն որ արար զայն:

12:5 And David' s anger was greatly kindled against the man; and he said to Nathan, [As] the LORD liveth, the man that hath done this [thing] shall surely die:

12:6 Եւ զորոջն տուժեսցի [142]եւթնպատիկ, փոխանակ առնելոյ զբանն զայն, վասն զի ոչ խնայեաց:

12:6 And he shall restore the lamb fourfold, because he did this thing, and because he had no pity:

12:7 Եւ ասէ Նաթան ցԴաւիթ. Դու ես այրն [143]որ արարեր զայն``. այսպէս ասէ Տէր Աստուած Իսրայելի. Ես եմ որ օծի զքեզ թագաւոր ի վերայ [144]ամենայն Իսրայելի, եւ ես փրկեցի զքեզ ի ձեռաց Սաւուղայ:

12:7 And Nathan said to David, Thou [art] the man. Thus saith the LORD God of Israel, I anointed thee king over Israel, and I delivered thee out of the hand of Saul:

12:8 եւ ետու քեզ զտուն տեառն քո, եւ զկանայս տեառն քո ի ծոց քո. եւ ետու քեզ զԻսրայէլ եւ զՅուդայ. եւ թէ սակաւ իցէ, յաւելից քեզ դոյնչափ:

12:8 And I gave thee thy master' s house, and thy master' s wives into thy bosom, and gave thee the house of Israel and of Judah; and if [that had been] too little, I would moreover have given unto thee such and such things:

12:9 Եւ ընդէ՞ր անարգեցեր զբան Տեառն առնել չար առաջի աչաց նորա. զՈւրիա Քետացի հարեր դու սրով, եւ զկին նորա առեր դու քեզ կնութեան, եւ զնա սպաներ սրով որդւոցն Ամոնայ:

12:9 Wherefore hast thou despised the commandment of the LORD, to do evil in his sight? thou hast killed Uriah the Hittite with the sword, and hast taken his wife [to be] thy wife, and hast slain him with the sword of the children of Ammon:

12:10 Եւ արդ մի՛ հեռասցի սուր ի տանէ քումմէ մինչեւ ցյաւիտեան, փոխանակ զի անարգեցեր զիս, եւ առեր զկինն Ուրիայ Քետացւոյ լինել քեզ կնութեան:

12:10 Now therefore the sword shall never depart from thine house; because thou hast despised me, and hast taken the wife of Uriah the Hittite to be thy wife:

12:11 Այսպէս ասէ Տէր. Ահա ես յարուցից ի վերայ քո չարիս ի տանէ քումմէ. եւ առից զկանայս քո առաջի աչաց քոց եւ տաց ընկերի քում, եւ ննջեսցէ ընդ կանայս քո յանդիման արեգականս այսորիկ:

12:11 Thus saith the LORD, Behold, I will raise up evil against thee out of thine own house, and I will take thy wives before thine eyes, and give [them] unto thy neighbour, and he shall lie with thy wives in the sight of this sun:

12:12 Զի դու արարեր զայդ ի ծածուկ, եւ ես արարից զբանդ զայդ յանդիման ամենայն Իսրայելի եւ առաջի արեգականս այսորիկ:

12:12 For thou didst [it] secretly: but I will do this thing before all Israel, and before the sun:

12:13 Եւ ասէ Դաւիթ ցՆաթան. Մեղայ Տեառն: Եւ ասէ Նաթան ցԴաւիթ. Եւ Տէր անցոյց զքեւ զմեղս քո եւ մի՛ մեռցիս:

12:13 And David said unto Nathan, I have sinned against the LORD. And Nathan said unto David, The LORD also hath put away thy sin; thou shalt not die:

12:14 Բայց քանզի զայրացուցանելով զայրացուցեր զթշնամիս Տեառն բանիւն այնուիկ, որդին քո որ ծնանելոց է քեզ` մահու մեռցի:

12:14 Howbeit, because by this deed thou hast given great occasion to the enemies of the LORD to blaspheme, the child also [that is] born unto thee shall surely die:

12:15 Եւ գնաց Նաթան ի տուն իւր. եւ եհար Տէր զմանուկն զոր ծնաւ կինն Ուրիայ Դաւթի, եւ հիւանդացաւ:

12:15 And Nathan departed unto his house. And the LORD struck the child that Uriah' s wife bare unto David, and it was very sick:

12:16 Եւ խնդրեաց Դաւիթ յԱստուծոյ վասն մանկանն, եւ պահեաց Դաւիթ պահս, եւ եմուտ[145] անկաւ ի վերայ գետնոյ:

12:16 David therefore besought God for the child; and David fasted, and went in, and lay all night upon the earth:

12:17 Եւ յարեան ի վերայ նորա [146]ծառայք տանն յարուցանել զնա, եւ ոչ կամէր յառնել ի գետնոյն, եւ ոչ եկեր ընդ նոսա հաց:

12:17 And the elders of his house arose, [and went] to him, to raise him up from the earth: but he would not, neither did he eat bread with them:

12:18 Եւ եղեւ յաւուրն եւթներորդի մեռանել մանկանն. եւ երկեան ծառայքն Դաւթի պատմել նմա եթէ` Մեռաւ մանուկն. զի ասացին. Եթէ մինչդեռ կենդանի էր մանուկն խօսեցաք ընդ նմա եւ ոչ լուաւ ձայնի մերում, եւ զիա՞րդ ասասցուք նմա թէ` Մեռաւ մանուկն, եւ գործիցէ չարիս:

12:18 And it came to pass on the seventh day, that the child died. And the servants of David feared to tell him that the child was dead: for they said, Behold, while the child was yet alive, we spake unto him, and he would not hearken unto our voice: how will he then vex himself, if we tell him that the child is dead:

12:19 Եւ ետես Դաւիթ եթէ շշնջեն ծառայք նորա, եւ իմացաւ Դաւիթ եթէ մեռաւ մանուկն. եւ ասէ Դաւիթ ցծառայսն իւր, եթէ` Մեռեա՞լ իցէ մանուկն, եւ ասեն. Մեռաւ:

12:19 But when David saw that his servants whispered, David perceived that the child was dead: therefore David said unto his servants, Is the child dead? And they said, He is dead:

12:20 Եւ յարեաւ Դաւիթ ի գետնոյն, եւ լուացաւ եւ օծաւ, եւ փոխեաց զհանդերձ իւր, եւ եմուտ ի տունն [147]Աստուծոյ եւ երկիր եպագ նմա. եւ եմուտ ի տուն իւր, եւ խնդրեաց հաց ուտել. եւ եդին առաջի նորա հաց, եւ եկեր:

12:20 Then David arose from the earth, and washed, and anointed [himself], and changed his apparel, and came into the house of the LORD, and worshipped: then he came to his own house; and when he required, they set bread before him, and he did eat:

12:21 Եւ ասեն ցնա ծառայքն իւր. Զի՞նչ է բանդ այդ զոր արարեր վասն մանկանն. մինչդեռ կենդանին էր, պահէիր եւ լայիր [148]եւ տքնէիր``. եւ իբրեւ մեռաւ մանուկն, յարեար կերար եւ արբեր:

12:21 Then said his servants unto him, What thing [is] this that thou hast done? thou didst fast and weep for the child, [while it was] alive; but when the child was dead, thou didst rise and eat bread:

12:22 Եւ ասէ Դաւիթ. Մինչդեռ կենդանի էր մանուկն, պահէի եւ լայի. քանզի ասէի` Ո՞ գիտէ, ողորմեսցի Տէր, եւ կեցցէ մանուկն:

12:22 And he said, While the child was yet alive, I fasted and wept: for I said, Who can tell [whether] GOD will be gracious to me, that the child may live:

12:23 Արդ որովհետեւ մեռաւ մանուկն, ես ընդէ՞ր պահիցեմ. միթէ կարո՞ղ իցեմ դարձուցանել զնա այսրէն. ես առ նա երթալոց եմ, եւ նա առ իս ոչ դարձցի:

12:23 But now he is dead, wherefore should I fast? can I bring him back again? I shall go to him, but he shall not return to me:

12:24 Եւ մխիթարեաց Դաւիթ զԲերսաբէէ զկին իւր, եւ եմուտ առ նա եւ ննջեաց ընդ նմա. եւ յղացաւ եւ ծնաւ որդի, եւ կոչեաց զանուն նորա Սողոմոն. եւ Տէր սիրեաց զնա:

12:24 And David comforted Bath- sheba his wife, and went in unto her, and lay with her: and she bare a son, and he called his name Solomon: and the LORD loved him:

12:25 Եւ առաքեաց ի ձեռն Նաթանայ մարգարէի, եւ կոչեաց զանուն նորա [149]Յեդեդի վասն Տեառն:

12:25 And he sent by the hand of Nathan the prophet; and he called his name Jedidiah, because of the LORD:

12:26 Եւ պատերազմեցաւ Յովաբ յՌաբաթ որդւոցն Ամոնայ, եւ եհաս յառնուլ զքաղաքն թագաւորութեան:

12:26 And Joab fought against Rabbah of the children of Ammon, and took the royal city:

12:27 Եւ առաքեաց Յովաբ հրեշտակս առ Դաւիթ եւ ասէ. Պատերազմեցայ ընդ Ռաբաթայ, եւ հասի յառնուլ զքաղաքս ջրոց:

12:27 And Joab sent messengers to David, and said, I have fought against Rabbah, and have taken the city of waters:

12:28 եւ արդ ժողովեա զմնացորդս ժողովրդեանդ, եւ բանակեսցիս զքաղաքաւս եւ առցես զսա. զի մի՛ ես առից զքաղաքս եւ կոչեսցի անուն իմ ի վերայ սորա:

12:28 Now therefore gather the rest of the people together, and encamp against the city, and take it: lest I take the city, and it be called after my name:

12:29 Եւ ժողովեաց Դաւիթ զամենայն ժողովուրդն եւ չոգաւ յՌաբաթ, եւ պատերազմեցաւ ընդ նմա եւ առ զնա:

12:29 And David gathered all the people together, and went to Rabbah, and fought against it, and took it:

12:30 Եւ առ զպսակն [150]Մեղքոմայ թագաւորին նոցա`` ի գլխոյ նորա. եւ կշիռ նորա տաղանդ մի ոսկւոյ, եւ ականց պատուականաց. եւ էր ի գլուխ Դաւթի. եւ զառ քաղաքին եհան բազում յոյժ:

12:30 And he took their king' s crown from off his head, the weight whereof [was] a talent of gold with the precious stones: and it was [set] on David' s head. And he brought forth the spoil of the city in great abundance:

12:31 Եւ զժողովուրդն որ էր ի նմա` եհան արտաքս, եւ արկ ընդ սղոցաւ եւ ընդ քերանօք երկաթեօք, եւ [151]շրջեցուցանէր զնոսա աղիւսով``. եւ այնպէս առնէր ընդ ամենայն քաղաքս որդւոցն Ամոնայ. եւ դարձաւ Դաւիթ եւ ամենայն զօրն յԵրուսաղէմ:

12:31 And he brought forth the people that [were] therein, and put [them] under saws, and under harrows of iron, and under axes of iron, and made them pass through the brickkiln: and thus did he unto all the cities of the children of Ammon. So David and all the people returned unto Jerusalem:



Copyright (C) 2023